Zoeken
  • Zoë

Wat als jouw ruiter te groot wordt voor haar lievelingspony?

Helaas. We kunnen niet allemaal op lieve kleine pony's blijven rijden. Uiteindelijk worden we allemaal te groot en te zwaar voor ze. Als manege-instructeur moet je bij het indelen altijd rekening houden met het gewicht en lengte van de ruiter. Maar wanneer een ruiter helemaal verliefd is op een pony waar ze eigenlijk te groot voor is, kan je het bijna niet maken om die ruiter gewoon nooit meer in te delen op die pony. Daarom organiseerden wij met de woensdagavondles een Toetyfeest.



Toety is een lieve, witte pony. Bij veel ruiters een favoriet op de manege en dan voornamelijk bij wat onzekere ruiters. Toety is een oudere dame die nooit zomaar iets geks zou doen. Echt het type pony waar je er op de manege tien van kan hebben. Maar, hoe fantastisch ze ook is, Toety is niet de grootste. En dat betekent dat iedereen die gek op haar wordt, vanzelf ook te groot voor haar wordt. Het is ook voor Helena, een fanatieke Toety-fan, tijd geworden om afscheid te nemen van het rijden op Toety. Ik zei het vorige week heel voorzichtig tegen haar, omdat ik weet hoe verdrietig Helena er van zou worden. We spraken af dat de eerstvolgende les een Toetyfeest zou worden. Dat wordt de laatste les dat Helena op Toety mag rijden.

Natuurlijk kan Helena de grondwerklessen gewoon met Toety blijven doen

Helena kwam de week daarna al aan met het Unicorn-dekje dat ze vorig jaar speciaal voor haar lessen op Toety had gekocht. Ze had er zin in. Er werd uitgebreid gepoetst, geknuffeld en gevlochten. En toen was het tijd voor hun laatste rij-les samen. Terwijl Helena met Toety de bak in liep, bevestigde ze nog wel even dat zij de grondwerklessen wel nog samen willen doen. Natuurlijk mag dat.



Tijdens de les riep ik Helena en Toety regelmatig naar me toe. Ik gaf hen twee opties voor de volgende oefening voor de les en legde die voor bij het duo. Bijvoorbeeld: als Toety mijn linkerhand aanraakt gaan we om en om voltes draven en als Toety mijn rechterhand aanraakt gaan we oefenen met gebroken lijnen. Soms liet Helena Toety zelf haar neus tegen een hand drukken, maar toen het ging over of we zonder zadel gingen uitstappen of nog spelletjes gingen doen, koos Helena door Toety haar neus tegen die hand te sturen. Het was een fijne les!


We eindigden nog met een paar dikke knuffels voor de paarden. Toen kwamen er toch wat tranen bij Helena. Ze bleef Toety dikke knuffels geven en toen de rest van de ruiters hun pony's terug hadden gezet in de paddock kwamen zij mee knuffelen. Het was heel lief en ontroerend. Wat fijn dat Toety zo geliefd is.


33 keer bekeken